| تبليغات | X |
|
شعر و تحلیل همه چی
|
درود بر شما
اگرچه همیشه نیستم اما به شما که همیشه هستین سال نو رو تبریک می گم بالاخره ... به روز شدم
.
.
.
.
اپیزودی که شروع شد
روی انگشتهای کسی که
بوی خون می دهد!؟!
سال هزار وسیصد و ...بجنگی مثل یک مرد
که
بوی خون می دهد!؟!
زن
زیر چادرش
رختخوابِ مردهای نیامده را جمع می کند
ارواح تو
چه قدمهای لطیفی دارند
وقتی از رگهای متورمم عبور می کنند
سال هزار وسیصد و ...
سرنگهای هزار مصرفی که
بوی خون می دهد
پشت پلکهایت سایه های سیاه بزن
به حرمت ارواحی که
بوی خون می دهند.../
از هدیه مهاجر
درود بر شما
اگر تمام این مدت نبودم خیلی مهم نیست به جای دنیا که بر نمی خوره "بودن و نبودن "به هر حال ممنون از بودن شما
با ز هم با یک کار آزاد
.
.
او یک کدبانو ست
گاهی سیگار می کشد
و قبل از غذا
انجیل سرو می کند
بعد ها بچه ها بزرگ می شوند که به او فکر کنند
و یاد بگیرند که دستهایشان بوی پیاز نگیرد
او یک کدبانوست
که شوهرش لبهای قرمز را
بیشتر دوست دارد
.
سلام...جوکر با یک غزلی دیگر
.
.
.َ
نمی شود که تو گیلاس کال من باشی؟
و یا شبی تو عروس خیال من باشی؟
جواب می شوم و در نگات می افتم
اگر که واژه به واژه سوال من باشی
همیشه بوسه حرامش پر از صدای خداست
خدا... خدا نکند که حلال من باشی
فقط به جرم پریدن اسیر این قفس است،
دلی که دلهره دارد تو بال من باشی
همان شبی که تو رفتی ، قرار بر این شد
قرار شد بروی، بی خیال من باشی
نمی شود که نرفته، دوباره بر گردی؟
نمی شود که همیشه، تو مال من باشی؟
از محمد علی قاسمی
درود اینبار جوکر/ با یک کار آزاد دیگر
.
.
.
حرمت شکسته بودی و حرم جای خالی آرزوهات را پرواز کرد
روی شاخه های که روی شانه ام فرشته ای نیست
تا درد بزاید پای اجاق کوریش
قل هواللهُ اَحد
مثل من که /اعوذُ بِالله /خدا نیستم
یا مُقَلِبَ القُلوب بخوانم
تهوع دارم یا مُحَوِل الحولِ و الاحوال
رگم را بزنم درست مقابل چشمهات؟!؟!
که حَول الحالِنا به بدترین احوال
بند نافم را ول کن
رگم را بزن .
از هدیه مهاجر
نیما حسینی در جغرافیای آبهای حوض به روز شد
.
.
.
.
من بودم و تو بودی و تصویر هیچ کس
یک انفجار واقعی از بوسه های گس
در امتداد فکر خودم (بوسه ... بوسه... بعد)
من... تو... سه نقطه ... فاجعه و هی نفس نفس
دنیا در انحنای تو آزادی سیاه
آزادی دل من و تو در دل قفس
یک پیچ و تاب گنگ و خیالی بدور هم
تا انتهای قصه و فریاد( یا هوس)
خالی شد از غرور دروغی دلم و تو
پا می کشی میان غزل خَسُ، خَسُ، خَس
بانو تر از نگاه پرنده به آسمان
تنها تر از تردد تنهای هر نفس
اصلا و جود قافیه لازم نبود و نیست
یکباره در ردیف دلم جا بگیر وبس
از محمد علی قاسمی
یک شعر از(نیما حسینی نیا)
.....................................
آفریقای دلم با کار کوتاه
.
.
.
آمده بودی با قهقهه ها ی خنده - دار- ببافی دور گلوم
و پرت کنی حزن نحس استخاره را توی فُرم غزل ها
درد، دارد دور کسی حلقه می زند
این طناب هم که شل نمی شود!
دارم تکان میخورم
تکان
تک تک ارواحم از زندگی برگشته اند
جمع شده اند دور سرگیجه ام
و برای آزادیم
سرود ملی میخوانند
( ورد تقسیم می کنند)
سند شناسنامه را
به نام
پدر
پسر
روح القدُ س
انگشت بزنی توی حَلقَت
مرا بپاشی
توی حکم زندگی
که نقش بگیرم
که… نقاب بدزدَم
و یواشکی برای مرده ها فاتحه بخوانم
کُفر بگویم
سُر بخورم زیر موهات وانگشت بزنم توی هر سوراخی که دلم می خواست
نه!!!
این نقاب تغییر شکل نمی دهد
شاید
من…
خودم نیستم!!!
از هدیه مهاجر
اینجا هم یک شعر(از نیما حسینی نیا)
سلام جوکربا یک غزل تازه
.
.
.
این کوه استخوان تو، منهای جمجمه
یعنی که من شکسته دلم ، جای جمجمه
تا صد قرارشد بشمارم و گم شوی
گم شو! سرک نمی کشم از لای جمجمه
تو گم شدی میان همین بیت های نحس
هم خوابه ی همیشه ی آقای جمجمه
شلیک شد گلوله ای از شرق ذهن تو
پیچید توی ذهن من آوای جمجمه
باران گرفت، جمجمه تَر- سید،زیر
خاک فریاد زد: اشهد ان لای جمجمه-
- تا مغز استخوان کسی پیش رفته است
برگرد! بی دوباره تماشای جمجمه
شاعر- خودم- شکست و جایش ترا نشاند
تا بگذرد از این همه ها...های جمجمه
اما تو هم – همیشه همین جور بوده است-
رفتی درست، آخر جا پای جمجمه
از محمد علی قاسمی
دن...گ .. .دن...گ... دن...گ
ناقوس ها...!
پی ریزی جنبش های تابوت را جشن گرفته اند
و کودکان روزه از گرسنگی را
از طاعون آمده ام
با حلقه های گردش ماه
که دور خودش می پیچید
از شب به شب
از شب در شب
از خودم که تاریکی مطلق مرگ را بوسیده بود به تو
تو؟!
آنیموس مغرور سیاه
که هرزه گرد سایه های هر جایی است
تو؟!
ناجی خواب آلودی که زیرناقوس های کدر
خواب سبز بهشت را تغییر می داد
از رنگی به رنگی
رنگی!!!!!
از معنی رنگ های تو سیاه می ریخت
و ما تابوت داران بی صلیب خودمان بودیم
که بغضمان ترانه های کاش تو بیایی است.../
